Rob de Graaf (Den Haag, 1960) ziet zijn werk als een onderzoek. Methode, middelen en (vooral) het proces van schilderen zijn voor hem belangrijk. Zijn abstracte schilderijen en werken op papier vormen de verbeelding van dit proces.

Inspiratie
Inhoudelijk word ik in mijn ‘zoektocht’ gedreven door mijn fascinatie voor tegenstellingen en de manier waarop deze elkaar beïnvloeden.  In de afgelopen jaren zocht ik, met behoud van de tegenstelling, synthese, eenheid en evenwicht in één beeld. Steeds keerde daarbij het thema ‘chaos en orde’ terug. Op een gegeven moment zag ik deze begrippen niet langer als onverenigbare uitersten, maar als twee ‘krachten’ die niet zonder elkaar kunnen. Chaos bleek voor mij geen gebrek aan orde, maar eenvoud die schuilging achter complexiteit.  Een dynamisch proces dat gevoed door bewustzijn leidt tot ordening. Ik noem chaos ‘ritme’.

Sinds enige jaren heb ik de idee dat tegenstellingen eigenlijk helemaal niet of nauwelijks bestaan. De constante aandacht voor tegenstellingen houdt mij slechts af van de ervaring van eenheid. Alles kan als één (niet-twee of nondualistisch) ervaren worden. Tegenwoordig beschouw ik daarom tegenstellingen als een kwestie van perceptie. Het is uiteindelijk mijn referentiekader dat waarneming en werkelijkheid bepaalt. Mijn schilderijen zijn daarom in wezen zelfportretten.

Beeldtaal
Mijn inhoudelijke ideeën verkennend en gebruikmakend van textuur, kleur, vorm en compositie ontwikkelde ik door de jaren heen een eigen beeldtaal. Hierin kan een vorm, lijn of punt nooit op zichzelf bezien worden. Het gaat mij niet primair om de esthetiek van de compositie. Veel belangrijker vind ik de balans tussen de ene vorm en de andere, de wijze waarop zij zich tot elkaar verhouden en elkaar, in hun geheel, beïnvloeden.

Vorm
Ik schilder op vierkante doeken in verschillende formaten. Een vierkant geeft geen richting en focust de blik van de beschouwer. Met deze doeken nog niet opgespannen en plat op de grond schilder ik zowel spontaan als uiterst bewust, waarbij in het proces de scheiding tussen het bewuste en het onbewuste steeds meer vervaagt. 
Ik schilder vooral met ‘gewone’ huisschilderverf. Deze heeft een min of meer vaste vorm, maar stroomt en blijft vloeien ook nadat de verf is opgebracht. In tegenstelling tot verf uit een tube past zij daarom goed bij mijn manier van werken. Naast kwasten gebruik ik ook andere hulpmiddelen om te schilderen (o.a. föhn, stokken, lijmkammen, satéprikkers, etc.).

Time
Sinds enige tijd ben ik bezig met het thema ‘verval’. De essentie van materie en haar verval, het uiteenvallen van ogenschijnlijke vaste structuren, maar ook het verval van het leven zelf. Een schilderij is voor mij gecondenseerde tijd.

Rob de Graaf (The Hague, 1960) considers his work primarily as a research. Methods, mains and (especially) the process of painting are important. His abstract paintings and drawings form the imagination of this process.

Inspiration
As regards content my ‘search’ is driven by my fascination for opposites. And more important; how do these opposites interact? In the previous years, while maintaining the opposites in my paintings, I was looking for synthesis, unity and balance in one image. A recurring theme was ‘chaos & order’. At a given moment for me ‘chaos & order’ were no longer incompatible. I looked at them as two forces, which cannot exist without each other. Chaos appeared to me not as a lack of order, but as simplicity hidden behind complexity. A dynamic process that powered by awareness leads to order. For me, chaos is rhythm.
Since a few years I have the idea that antagonisms in fact not at all or hardly exist. In other words, the constant attention to opposites is just keeping me off from the experience of unity. Everything can be experienced as one (not two or non-dual). Now I consider opposites as a matter of perception. It is eventually my frame of reference that stipulates reality. My paintings are in essence self-portraits.

Language
Exploring my goals and using texture, color, form and composition I developed my own ‘language’. In my ‘language’ a form, line or dot cannot be seen on their own. Esthetism of the composition is primarily not my goal as well. Much more important I consider the balance between the one form and the other, the way they relate and interact with each other.

Form
I paint on square canvases in different sizes. A square gives no direction and focuses the viewer’s gaze. With these canvases not yet stretched and flat on the ground, I paint both spontaneously and extremely consciously, with the separation between the conscious and the unconscious increasingly blurred in the process. I mainly paint with “ordinary” house paint. It has a more or less solid shape, but flows and continues to flow even after the paint has been applied. In contrast to paint from a tube, it therefore fits well with my way of working. In addition to brushes, I also use other tools for painting (including hair dryer, sticks, trowels, skewers, etc.).

Time
For some time now I have been working on the theme ‘decay’ (entropy). The essence of matter and its decay, the disintegration of apparent solid structures, but also the decay of life itself. For me a painting is condensed time.